Gastrodromio (en Olympo

Place Elefterias, Litohoro.

Tél. : 235 20 21 300.

www.gastrodromio.gr

Ouvert tous les jours de 12 h 30 à 23 h 30. Fermé les deux premières semaines de novembre.Réservation indispensable. Carte : 20 €.

Gastronomique

Un peu en retrait de la place du village, à flanc de colline, cette petite auberge sans décor, qui pour tout dire ne paie pas de mine, est la meilleure adresse de la région.

Autodidacte, ingénieur pendant trente-cinq ans puis éleveur de faisans, l’enfant du village Andreas Gavris a attendu d’avoir la cinquantaine pour se consacrer enfin à sa vraie passion : la cuisine. Le résultat est éblouissant et inclassable, car il ne se contente pas d’accommoder les sublimes produits locaux selon des recettes ancestrales.

Amateur, curieux, voyageur, il concocte des recettes de son invention, fondées sur une connaissance intime des ingrédients et une audace mesurée. Résultat, on se damnerait pour ses soupes à la tomate en été et à l’oignon en hiver. Son agneau accompagné de blé cassé avec une sauce basilic huile d’olive, et son bourani, un plat de « pauvre » à base de riz et d’herbes auquel il ajoute de la truffe (seule entorse à son approvisionnement strictement local) ferait passer un anorexique à table. Plus étonnant encore, ses 30 pages de carte des vins où d’excellents grecs se taillent la meilleure part, et la place accordée à des fromages d’une infinie variété de saveurs et de textures. Attablé l’été à la petite terrasse ombragée, l’Olympe sous les yeux, on sent vite le souffle du divin en savourant une ultime glace au halva.

Στο βάθος της πλατείας του χωριού, στην πλαγιά του λόφου, αυτό το εστιατόριο χωρίς διακόσμηση, είναι η καλύτερη διεύθυνση της περιοχής. Αυτοδίδακτος, μηχανικός 35 χρόνια, και μετά κτηνοτρόφος φασιανών, το παιδί του χωριού Ανδρέας Γάβρης περίμενε να κλείσει τα 35 για να αφιερωθεί τελικά στο πραγματικό του πάθος: την κουζίνα.

Το αποτέλεσμα είναι εκθαμβωτικό και αδιαβάθμητο, καθώς εκείνος ικανοποιείται να προσαρμόζει θαυμάσια τα τοπικά προϊόντα ακολουθώντας συνταγές των προγόνων. Περίεργος, ερασιτέχνης, ταξιδιώτης, ετοιμάζει συνταγές δικής του έμπνευσης, οι οποίες βασίζονται σε μια ιδιαιτέρως προσωπική γνώση των συστατικών καθώς και σε ένα μετριοπαθές θράσος. Αποτέλεσμα, οι κολασμένες σούπες του από τομάτα το καλοκαίρι και από κρεμμύδι το χειμώνα. Το αρνί του συνοδευόμενο από σπασμένο σιτάρι με μια σάλτσα βασιλικού με ελαιόλαδο, καθώς και το μπουρανί του, το πιάτο των φτωχών, με βάση το ρύζι και τα βότανα στα οποία προστίθεται και η τρούφα (μόνη παρέκκλιση στον αυστηρά τοπικό χαρακτήρα των πιάτων του), θα μπορούσε να κάνει ακόμα και έναν ανορεξικό να περάσει από το τραπέζι. Ακόμη, αυτό που είναι αξιοσημείωτο, ειναι οι 30 σελίδες του καταλόγου των κρασιών όπου εξαιρετικό μέρος καταλαμβάνουν ελληνικά κρασιά, αλλά και το χώρο που τους αναλογεί λαμβάνουν και τα τυριά με μεγάλη ποικιλία γεύσης και υφής. Έχοντας καθήσει το καλοκαίρι στη μικρή βεραντα, κάτω από τα μάτια του Ολύμπου, αισθάνθηκα γρήγορα τη θεία αύρα ενώ ταυτόχρονα γευόμουν ένα τελευταίο παγωτό χαλβά.